Çok sevdiğim dostumun şiirine ev sahipliği yapmak.

Sevdigine yazdığınkitabı bir an önce çıkarman ümidi ile dostum.

K/ADIN
yağmurda açmış gökkuşağında köklerim

kurumuş meşe yorgunluğunda yüzüm

geçtim yerin yedi kat labirentinden

köstebeklerin dişleri köklerimde

salyaları yapışmış ataerkil düşlerin

şarap kokan bedenime

her yola beden açmışım

sözde insanlık demlerinde

yedi veren asmalar gibi

yaprak açmış kollarım

umudun ekmeğine

tutun sarılın bana

titriyorum bugün Mezopotamya’da

sarımtırak düşlerle anne şefkatini

sarmalayın güneş görmeyen yüreğime

bir görev verilmiş

kutsanmış tanrıların korkularıyla

evrenin rahmi olmuşum

çocukların terörist yarınlarına

uzak zamanların algılarıyla besleniyorum

çıplak bir dengenin kızıl kollarında

güneş var biliyorum

düşledikçe titriyor saçlarım

zembereği dağıtmış coğrafyada

ne şahit gerek şeytanların tanrısına

ne de tanrının şeytanlığına
şimdi göğe dallarımı uzatıyorum

kuşlar kara çiçeklerimde

gündüzün şımarık coşkularından sözcükler üretiyorum

suskunluğun bağışlayıcı umudunu büyütürken

dilim kadın

dinim kadın

rengim kadın

peygamberindi ilk k/adın…
Deniz 

Reklamlar

“Çok sevdiğim dostumun şiirine ev sahipliği yapmak.” üzerine 10 düşünce

Bir Cevap Yazın

Please log in using one of these methods to post your comment:

WordPress.com Logosu

WordPress.com hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap / Değiştir )

Twitter resmi

Twitter hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap / Değiştir )

Facebook fotoğrafı

Facebook hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap / Değiştir )

Google+ fotoğrafı

Google+ hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap / Değiştir )

Connecting to %s